Ochrona przyrody i łowiectwo. Zapomniany sojusz, który uratował polskiego żubra
W dzisiejszej dyskusji publicznej ochrona środowiska i łowiectwo często przedstawiane są jako dwa wykluczające się światy. Emocjonalny spór przysłania jednak bezstronną historię, która wskazuje, że najbardziej widowiskowe sukcesy w ratowaniu zagrożonych gatunków opierały się na współpracy nauki, etyki łowieckiej oraz państwowego zaangażowania. Symboliczna postać polskiego żubra, nazywanego królem puszczy, stanowi najbardziej przejmujący dowód na to, że odpowiedzialny przyrodnik i pasjonat łowiectwa mogą stanowić jedno i to samo wcielenie. Człowiek, który wyprzedził swoją epokę Fundamenty pod nowoczesny system ochrony gatunkowej w Polsce położył Jan Stanisław Sztolcman. Był on postacią nietuzinkową – cenionym zoologiem, ornitologiem, wykładowcą Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego oraz założycielem zasłużonego czasopisma „Łowiec Polski”. Sztolcman odrzucał powierzchowne traktowanie przyrody. Dla niego etyczny myśliwy nie był jedynie obserwatorem czy pozyskującym zwierzynę, lecz p...
